Mexican flu and youth exchanges

This flu outbreak has now in the news for about 2 weeks and has caused some hysteria worldwide. Let's take a step back though: most people suffering from that flu are in Mexico and the USA and those infected in other countries almost always came from these regions. So thanks to all drastic quarantaine measures it doesn't seem to spread spectacularly at all.
In total about 20 people have died from this flu now. I'm sorry to be so blunt but wouldn't it be fair to say that any sort of flu could cause this number of deaths? So is this really anything more than the regular flu that spreads each winter? ....well no, because it's a new sort that has no vaccin yet, but is perfectly treatable.

So can we please calm down a bit? People trapped in a hotel in Hong Kong, every news emission that starts with an update on this flu, ...come on! Governments need to be precautious and indeed try not to spread a flu massively but they should prevent hysteria as well.


What really upsets me is that AFS has forced all exchange students in Mexico to go home a few months early. Those students are living in families, they have become part of a community, they go to school and want to finish their year with their new friends, they have travel plans, party plans, .... How cruel to force them to return prematurely whether it was their choice or not, whether they lived in an affected region or not. Other organisations like YFU has given their students in Mexico the choice and only 1% chooses to return home.
So 12 Belgian students (why does the Belgian media talk about 6 Flemish students and a bit further about 6 Wallonian students anyway....does it matter to make this distinction?) have returned to Belgium. I really feel for them! And I'm glad Canada had no flu when I was there!!!

Comments

rozebril said…
... en hopelijk heeft Canada ook geen mexicaanse griep meer in augustus, als wij daar zijn. Want, ik begrijp je standpunt wel hoor, maar ik moet toegeven dat ik een verschrikkelijke schrikkepiet ben op dat vlak en ik zou er toch niet gerust in zijn, zeker met de kinderen erbij.
Goofball said…
@rozebril: ik maak wel een onderscheid tussen een reis voor beperkte periode als vrije tijd (al dan niet tegen advies van buitenlandse zaken in waardoor je niet verzekerd bent....of het nu overroepen is of niet) (en als moeder bekijk je alles sowieso anders)

tegenover echt in een gemeenschap leven gedurende 8 maanden al (met een verplichte dure goed ziekteverzekering die je toegang geeft tot kwaliteitszorg!), met hen meeleven , met hen de angst beleven die hun land in hun greep heeft, met hen plannen maken en dan prematuur teruggestuurd worden. Je hebt een band die je niet hebt als je gewoon een vakantie plant, om het wat cru te stellen.

Dus voor mij voelt het wel anders aan. Als uitwisselingsland krijg je een tweede moederland en een tweede familie.

Ik moet ook wel toegeven dat ik dit geschreven heb met als uitgangspunt de uitwisselingsstudent zelf. Ik denk voor de ouders die thuis achtergebleven zijn, het ook weer compleet anders is!


Mja, niet simpel, maar geef mensen dan de keuze ipv verplichting??
anno said…
It does feel as if common sense has taken flight. I think it's a sign of how edgy everyone feels. We're all anticipating disaster, ready to duck and hide at any first sign.
Dirk Vandervelden said…
Of een beslissing de juiste is, weet je altijd maar pas achteraf. Niemand kan voorspellen hoe deze epidemie zal evolueren. Op het moment dat AFS besliste om haar deelnemers terug te roepen uit Mexico, had een aantal landen haar grenzen al afesloten en waren er meer dan 50 vluchten van en naar Mexico geannuleerd.

De veiligheid en de gezondheid van onze deelnemers was de eerste bezorgdheid. Er werd ondermeer besloten tot de evacuatie om niet het risico te lopen dat onze deelnemers in het land vast zouden komen te zitten en niet meer naar huis zouden kunnen keren als ze dat uiteindelijk zouden gewild hebben.

Achteraf blijkt dat het zo een vaart niet loopt en is het gemakkelijk om kritiek op deze beslissing te geven. Maar hoe zou je gereageerd hebben in het omgekeerde geval als je niet weg kon uit het land en alles veel erger werd?

We zijn er ons heel erg van bewust dat dit een ingrijpende beslissing is die hard aankomt bij onze deelnemers. Onze bezorgdheid ligt dan nu ook in de eerste plaats bij hun opvang en begeleiding. Hun boosheid, frustratie en verdriet zijn heel begrijpelijk. Ze mogen boos zijn. En er mogen vragen gesteld worden bij de beslissing om alle deelnemers terug te roepen. Maar hou er ook rekening mee dat er nog een andere kant aan het verhaal is.